BABY RAINBOW
Tommy en Julien - draagmoederschap kinderwens
 
 
 

Ons Verhaal

Our Story

Chantal & Ghervan with their baby

Chantal & Ghervan met hun eigen baby




Wij zijn nu een halfjaar geleden begonnen aan onze kinderwens-avontuur. Dit bleek ingewikkelder te zijn als wat wij dachten, en ingewikkelder dan hoe het zou moeten zijn. We hopen met ons verhaal hier verandering in te brengen, niet alleen voor onszelf, maar voor alle homostellen in Nederland met dezelfde wens. We zijn al best ver gekomen, echter kunnen we wel wat hulp gebruiken.

We hebben veel onderzoek gedaan naar zowel draagmoederschap als adoptie. Adoptie is een lang en slopend traject, waarbij homostellen ook nog eens tegen gezeten worden door regelgeving van de meeste landen die adoptie door homo-ouders niet toestaan. Daarbij hadden we toch sterk de voorkeur samen een kind te krijgen van eigen bloed, en hierdoor groeit het kind ook op met ten minsten een van de biologische ouders.

De zoektocht naar een draagmoeder of draagster bleek erg lastig te zijn in Nederland. Je zou denken dat Nederland een tolerant land is dat zich open-minded opstelt naar homo’s die ouders willen worden. Dit is echter totaal niet zo. Commercieel draagmoederschap is totaal verboden in Nederland en het adverteren en online zoeken naar een draagmoeder is ook niet toegestaan door de Nederlandse regelgeving. Daarnaast wordt IVF niet ter beschikking gesteld voor homoparen in Nederland. Je wordt verwacht dit in eigen kring “op te lossen”. Helaas heeft niemand in Tommy’s familie zich aangeboden om hierbij te helpen, wat begrijpelijk is aangezien het niet zomaar iets is om te vragen.

Julien’s hele familie woont nog in Zuid-Afrika, waardoor het ook onmogelijk was om voor iemand uit zijn familie te fungeren als draagmoeder in Nederland. We hebben een tijdje gedacht dat het onmogelijk was om met dit traject verder te gaan aangezien alle Nederlandse wetten tegen ons werken. Sinds die tijd hebben we met veel familie en vrienden gesproken over dit onderwerp en hoe graag we dit toch zouden willen. 

In November 2016 kregen we het ongelofelijke nieuws wat ons leven voor altijd zou veranderen. Een vriendin van Julien’s familie, Chantal (29), wilde voor ons draagmoeder worden. Zij heeft zichzelf aangeboden en gaf aan dat zij en haar man het ons gunt om vaders te mogen worden en dat zij dit met alle liefde voor ons zouden willen doen. Zij heeft zelf al een jongetje van 8 maanden en zij en haar man wensen verder geen kinderen meer te krijgen, maar willen er beiden alles aan doen om ons te helpen om onze droom te verwezenlijken. 

In Zuid-Afrika is het verplicht dat een eicel van een 3e partij gebruikt wordt in een draagmoeder zwangerschap. Doorgaans gaat dit anoniem via een eicelbank. Nederland geeft sterk de voorkeur aan dat de genetische gegevens en het ontstaan van een kind te achterhalen moeten zijn, en dat zijn wij zelf ook van mening. Een eicel verkrijgen via een eicelbank was dus niet de oplossing. We zijn zelf opzoek gegaan naar een eiceldonor. Alsof het zou had moeten zijn heeft Chantal, de draagster, zelf een eiceldonor voor ons gevonden. Lee-Ann (26) is een vriendin van Chantal. Die hebben we tijdens onze laatste reis naar Zuid-Afrika mogen leren kennen. Zij wil dit ook heel graag voor ons doen, en verwacht daar niets voor terug. Zij vindt het een voorrecht om dit voor ons te doen en voelt zich zelfs gezegend dat ze op deze manier ons kan helpen.

In Zuid-Afrika wordt draagmoederschap heel goed geregeld door middel van een uitspraak door het Hoge Gerechtshof, waardoor alle partijen juridisch beschermd zijn. Vreemd genoeg is een procedure als deze in Nederland onbekend. In Nederland hebben wensouders geen enkele vorm van juridische bescherming.

Om informatie in te winnen over de juridische aspecten in Nederland hebben we advies ingewonnen van familierechten advocate Jo-an van der Tol. Zij is gespecialiseerd in internationaal draagmoederschap. Ook zij gaf aan dat het in Nederland totaal anders geregeld wordt dan in Zuid-Afrika, of beter gezegd, dat het in Nederland niet geregeld is. Zij maakt zich momenteel sterk om de regels omtrent draagmoederschap in Nederland te veranderen. In Zuid-Afrika lopen ze voorop betreft de mensen- en homorechten en mogen de (juridische) wensouders als ouders vermeld staan op een geboorteakte, ook al gaat het om twee mannen. In Nederland is dit zelfs ooit “in strijd met de openbare orde” genoemd om twee mannen op een geboorteakte te vermelden - alsof het om een misdrijf gaat. Volgens de Nederlandse wet zouden wij het kind moeten adopteren van Chantal, ook al zal zij geen genetische band met het kind hebben, en wij juist wel. Letterlijk gezegd: je moet je eigen kind van een ander adopteren als homo zijnde. Daar zijn wij het niet mee eens. Daarbij is het ook nog eens de vraag of het kind bij de geboorte de Nederlandse nationaliteit zal verkrijgen ondanks dat beide wensvaders de Nederlandse nationaliteit bezitten. Het is dus nog afwachten of we het kind überhaupt naar Nederland kunnen halen na de geboorte, maar hier gaan we ons uiteraard niet door laten tegenhouden.

We hebben ons, Chantal, en Lee-Ann in Zuid-Afrika uitgebreid medisch laten onderzoeken bij Fembryo, een wereldwijd bekende fertiliteitskliniek, gevestigd in Port Elizabeth, Zuid-Afrika. We hebben ons ook psychologisch en maatschappelijk laten testen en beoordelen, en we hebben een jurist en advocate in de armen genomen. We moesten nog een tegenslag verwerken toen het hoge gerechtshof om aanvullende informatie vroeg. Ondanks deze teleurstelling van uitstel, was dit inhoudelijk wel in ieders belang, en in het belang van onze toekomstige baby. In spanning hebben we de uitspraak van het Hoge Gerechtshof afgewacht. Op 22 maart 2017 deed het Hoge Gerechtshof in Zuid-Afrika uitspraak - ons verzoek werd goedgekeurd! We hebben tranen van geluk gehuild. Nu kan ons avontuur echt gaan beginnen.

We hebben onze draagster en eiceldonor gevonden, we hebben goedkeuring van het Hoge Gerechtshof in Zuid-Afrika. Helaas zijn er nog een aantal obstakels die onze droom in de weg staan. We hebben in het voortraject al veel kosten moeten maken. Nu komt nog de IVF-behandeling bij Fembryo Fertiliteitskliniek en de juridische aspecten in Nederland, en de daarbij behorende kosten. We willen door middel van crowdfunding en donaties geld hiervoor inzamelen. Graag zouden we jullie steun, hulp en advies willen verkrijgen zodat we deze obstakels kunnen overwinnen.






It's been about 6 months since we started this adventure. It turned out to be a lot more complicated than we thought it would be. And a lot more complicated than it should be. We hope our story can help change that, not just for us, but for all gay couples in The Netherlands who wish to become parents. We've achieved a lot, but now we could really use some help.

When we started out, we looked up a lot about both adoption as well as surrogacy. Adoption is an extremely lengthy and emotional process. Same sex couples don't have it easy with adoption. Adopting within The Netherlands is nearly impossible, and overseas, the rules around adoption of most countries exclude adoption by same sex couples. When we thought about it, we really wanted to have our own child. We thought it was important for the child, and for us, to have a biological connection to at least one of us as parents.

Searching for a surrogate was incredibly difficult. You would think that The Netherlands is an open-minded country that caters for straight and gay couples alike that dream of becoming parents. Sadly, this is not the case. Commercial surrogacy is illegal in The Netherlands. But even if you need someone to help you altruistically, advertising and posting a request online is not allowed in The Netherlands. In fact, gay couples are totally excluded from having IVF treatment in The Netherlands. They kind of expect you to just "figure it out yourself". Unfortunately nobody in Tommy's family offered to help us, which is understandable. It's a big thing to ask of someone.

Julien’s whole family still lives in South Africa, which made it impossible for one of his family members to help us in The Netherlands. We really had everything against us, and almost gave up. But we continued to talk to family and friends about the dream we just couldn't forget.. 

In November 2016 we got life-changing news. A family friend of Julien's family, Chantal (29), offered to be our surrogate. She told us that she and her husband, Ghervan (26), would do anything to help us, because they felt everyone deserved the right to be parents. She and her husband have an 8 month old baby boy and don't plan on having any more kids of their own. They want nothing more than to help us achieve our dream. 

In South Africa, the law says the eggs used in surrogacy must come from a 3rd party - not the surrogate herself. Donated eggs of anonymous donors are available from fertility agencies in South Africa. Dutch law has an outspoken preference that the biological/genetic information of any child should be known and available, which is an opinion that we share and agree with. A donor egg from an agency was not an option, as they only work anonymously, so we had to find ourselves a known donor. Again we felt like it was going to be impossible, but Chantal was once again like an angel sent from Heaven: she had a friend that was willing to help. We met and got to know Lee-Ann (26) during our last trip to South Africa. She said she feels privileged and that is a blessing that she can help us become a family, while expecting nothing in return.

In South Africa there are fantastic laws in place for surrogacy. Permission has to be granted by the High Court. This way, everyone involved is protected by the law. Strangely, in The Netherlands, no such procedure exists. In The Netherlands, the parents-to-be have no legal protection and no rights whatsoever (even in the case of a straight couple surrogacy).

To learn more about the Dutch laws when dealing with international surrogacy, we consulted family lawyer Jo-an van der Tol. She specializes in (international) surrogacy. She confirmed the fact that the Dutch law is way behind compared to South African law. More so, the Dutch law is almost non-existant in this field. She is currently fighting for change in this regard. South African law is actually among the best in the world when it comes to gay and human rights. In surrogacy cases, the parents-to-be become the legal parents and are the parents on their child's birth certificate - even if they are both men. In The Netherlands, as recently as 2014, putting two men on a birth certificate was described as being “contrary to public safety” - as if it were a crime. Currently the Dutch law says if we follow this process, we'd actually have to adopt our own child from the surrogate - even if the surrogate has no genetic connection to the child, while we do. Literally: same sex couples have to ask for permission to adopt their own biological child from someone else. This is unacceptable. The Dutch laws can even complicate the child's right to Dutch citizenship, even though both of us are Dutch nationals. This means the child might not even be allowed to travel with us to The Netherlands, but we won't let discrimination stop us from having a child.

Together with Chantal and Lee-Ann, we have undergone extensive medical tests and screening at Fembryo, an internationally accredited fertility unit in Port Elizabeth, South Africa, and we've all had psychological and social tests and evaluations done. We've also received legal assistance from a lawyer and an advocate in South Africa. Our first court date turned out to be a disappointment. The judge requested even more information. Even though it was a setback while emotions were running high, the judge's request was only to ensure extra protection of everyone involved and was really in the best interest of everyone involved and in the best interest of our future child. After submitting the additional documents, we waited nervously for our next court date. On March 22, 2017, the High Court ruled - motion granted and approved! We cried tears of joy. Finally, our journey can really begin.

So we found our fantastic surrogate, we found our wonderful egg donor, and the South African High Court has approved our request. Unfortunately, many obstacles still lie ahead. Our journey so far has been very expensive. Now comes the IVF treatment at Fembryo Fertility Clinic and dealing with the legal aspects in The Netherlands - and all the costs that go with that. We need your support to achieve our dream. You can help with donations through our crowfunding cause or by donating to us directly. Please help make our dream come true.